Mirów - Dobrogoszczyce - Mirów
Najlepszy kawałek tej pętli to zjazd do doliny Białki: kilka kilometrów piaszczystej i gruntowej drogi przez zarośla, a kilkaset metrów od śladu stoją skały wspinaczkowe, między innymi Popielowe skały. Start i meta są w Mirowie, niedaleko Zamku w Mirowie. Teren pofalowany, bez dużych przewyższeń, w sumie ok. 320 m podjazdów. Pętla leży w województwie śląskim, w powiatach zawierciańskim i myszkowskim, a ok. 65% jej długości to drogi gruntowe. Z Mirowa na pierwszy szuter i z powrotem jedzie się asfaltem, razem ok. 6 km. Teren zaczyna się drogą gruntową obok leśniczówki Kotowice, która łagodnie wspina się w stronę przysiółka Radosze. Dalej kawałek lasem, ziemną drogą w dół do przysiółka Jezioro, potem trochę drobnego szutru i asfaltu ulicami Wrzosową i Modrzewiową oraz Skalnym Widokiem w Jęderkach. Za Jęderkami krótki odcinek leśną drogą po zboczu i zaczyna się długi, spokojny zjazd przez zarośla, po piasku i ziemi, aż do Kuźni, gdzie jest najniższy punkt trasy, ok. 307 m. W dolinie jedzie się wzdłuż Białki, przecina strumień i dwa razy tory Centralnej Magistrali Kolejowej. Po drodze przysiółek Młyny i ulica Rzeczna, niedaleko Zalew Dzibice. Za Dzibicami miękki, trawiasto-piaszczysty odcinek dnem doliny prowadzi do Dobrogoszczyc. Przez wieś asfalt, potem drogą Bliżyce pod górę w stronę Mrówek. Najwyżej, ok. 400 m, jest w okolicach Antolki, około 20. kilometra, gdzie trasa idzie gruntową drogą po wierzchowinie. Z góry zjeżdża się asfaltem, przez drogę nr 789, do Kacina. Za nim jeszcze jeden miękki, trawiasty zjazd do Piechnika, dalej przez Mzurów wzdłuż Strumienia Gorzkowskich. Na sam koniec ziemna droga wspina się z doliny pod Postaszowice: nieco ponad kilometr, miejscami do 7%, najstromiej na całej pętli. Miękko robi się głównie w dolinie Białki, gdzie jest piasek, oraz na trawiastych odcinkach koło Dobrogoszczyc i Piechnika. Około 3 km, w lesie za przysiółkiem Radosze i w dolinie Białki, biegnie przez lasy państwowe i prywatne poza drogami publicznymi. Tam trzeba patrzeć na znaki, a w razie wątpliwości pytać w Nadleśnictwie Siewierz, Koniecpol lub Złoty Potok albo u właściciela lasu. Spora część pętli leży też na terenach objętych ochroną przyrody. Trasa przygotowana przez Offplanner z naszych danych: jej odcinki terenowe są regularnie przejeżdżane w ostatnich miesiącach. Warunki na miejscu mogą się zmienić, a o dostępie decydują znaki i zarządca terenu.
Przed wyjazdem
„Bez znanych ograniczeń” nie znaczy „legalnie”. To odcinki, na których w danych publicznych (rejestry ochrony przyrody, Bank Danych o Lasach, BDOT10k, OpenStreetMap) nie znaleźliśmy ograniczeń. Nie jesteśmy w stanie sprawdzić wszystkiego, bo nie wszystkie dane są publicznie udostępnione. To wskazówka, nie porada prawna: oznakowanie i lokalne przepisy na miejscu mają pierwszeństwo.
89% trasy bez znanych ograniczeń
- drogi publiczne · 9,9 km
- bez znanych ograniczeń · 15,5 km
- do sprawdzenia · 2,9 km
Trasa od startu do mety
Przesuń po pasku, aby zobaczyć odcinek na mapie.
- Około 800 m prowadzi przez lasy państwowe (Nadleśnictwo Złoty Potok, Nadleśnictwo Siewierz, Nadleśnictwo Koniecpol) poza drogami publicznymi. Sprawdź oznakowanie i zapytaj w nadleśnictwie.
- Około 2,1 km prowadzi przez las prywatny. Wjazd wymaga zgody właściciela.
Sprawdź własną trasę z pliku GPX lub KML →
Dostęp sprawdzony: 13 listopada 2026
Ostatnia analiza trasy (offroad, regiony, dostęp): 13 listopada 2026
Pogoda i gruntBeta

Recenzje · Brak recenzji
Podobne trasy
Dyskusja
Brak komentarzy. Bądź pierwszym, który podzieli się swoim doświadczeniem!