Słownik

Wynik offroad

Wynik offroad to udział dystansu trasy, który prowadzi drogami nieutwardzonymi, pokazany jako procent. Asfaltowy dojazd na samym początku lub końcu śladu, czyli szary odcinek wykluczony na mapie, nie wchodzi do żadnej strony tego ułamka.

Aby go wyliczyć, każdy wgrany lub zaplanowany ślad porównujemy z siecią dróg w naszym źródle danych. Odcinki biegnące duktami, ścieżkami, drogami leśnymi i drogami bez nawierzchni liczą się jako offroad; odcinki na asfalcie lub innej utwardzonej nawierzchni liczą się jako droga. Wynik 100% oznacza, że cała trasa omija asfalt; 50% oznacza, że robi to połowa dystansu.

Dwie rzeczy, których wynik nie mierzy:

• Trudności technicznej. Płaski, suchy dukt leśny i kamienisty podjazd w górach mogą mieć po 100%. Wynik opisuje nawierzchnię, a nie to, jak trudno jest przejechać.
• Legalności wjazdu. Nasze źródło danych nie zawsze wie, czy droga jest otwarta dla pojazdów. Sprawdź lokalne przepisy przed wyjazdem.

Trasy z wynikiem offroad 10% lub niższym nie są pokazywane na listach, bo to w praktyce wycieczki po drogach.

Bez znanych ograniczeń

Bez znanych ograniczeń to udział dystansu trasy, na którym nasze dane nie znają zakazu ani ograniczenia wjazdu pojazdem silnikowym. Liczymy go co 25 metrów wzdłuż trasy, bez asfaltowego dojazdu, i sprawdzamy każdy punkt w publicznych rejestrach: parki narodowe i rezerwaty, lasy państwowe (Bank Danych o Lasach), drogi publiczne (BDOT10k), grunty prywatne z ewidencji tam, gdzie powiat je udostępnia, oraz znaki zakazu wjazdu naniesione na mapę.

Każdy odcinek trafia do jednej z czterech grup:

• Drogi publiczne: droga publiczna według urzędowego rejestru dróg lub mapy.
• Bez znanych ograniczeń: nasze dane nie wiedzą o żadnym ograniczeniu.
• Do sprawdzenia: las państwowy poza drogą publiczną, las lub teren prywatny. Tu decyduje oznakowanie albo właściciel.
• Zakazy wjazdu: park narodowy, rezerwat albo droga oznaczona zakazem wjazdu.

Procent to suma dwóch pierwszych grup. Nigdy nie pokazujemy 100%, bo żadne dane nie znają każdego znaku i każdej zgody: to wskazówka przed wyjazdem, nie porada prawna ani pozwolenie. Oznakowanie na miejscu i właściciel terenu zawsze mają pierwszeństwo. Szczegóły, z odcinkami na mapie, są na stronie trasy w części Przed wyjazdem. Własną trasę z pliku GPX lub KML sprawdzisz w darmowym narzędziu.

Filtr na liście tras pomija trasy, których jeszcze nie przeliczyliśmy, zamiast traktować je jak wolne od ograniczeń. Dane odświeżamy co najmniej raz w roku; data ostatniej analizy jest na stronie trasy.

Poziomy dostępu

Każda trasa z policzonym dostępem dostaje jeden z czterech poziomów:

Trasa na poziomie stop ma na swojej stronie ostrzeżenie i jest niżej na listach tras, tak samo jak trasy z niższym udziałem bez znanych ograniczeń. Poziom to wskazówka z danych, nie ocena prawna: zawsze sprawdź oznakowanie na miejscu.

Droga publiczna

Droga publiczna to droga, którą każdy może przejechać pojazdem silnikowym: drogi gminne, powiatowe, wojewódzkie i krajowe. Odcinki trasy na takiej drodze liczą się do udziału bez znanych ograniczeń.

Rozpoznajemy je z urzędowego rejestru dróg publicznych i z klasy drogi na mapie. Droga publiczna może przechodzić przez las, park narodowy czy teren prywatny i wtedy wygrywa: po drodze publicznej można jechać także tam. Lokalne znaki, na przykład zakaz wjazdu dla ciężkich pojazdów albo zamknięcie po ulewie, i tak mają pierwszeństwo.

Park narodowy i rezerwat

Park narodowy i rezerwat przyrody to najściślej chronione tereny w Polsce. Pojazdem silnikowym można w nich jechać tylko drogami publicznymi i drogami wyznaczonymi przez park lub rezerwat; poza nimi wjazd jest zakazany.

Odcinek trasy wewnątrz parku lub rezerwatu, który nie leży na drodze publicznej, liczymy jako zakaz wjazdu. Wyjątkiem jest droga, którą mapa oznacza jako otwartą dla pojazdów silnikowych: to najpewniej droga wyznaczona przez park, więc liczymy ją jako do sprawdzenia, a nie zakaz, a rozstrzyga oznakowanie na miejscu. Jeśli takich odcinków jest więcej niż 500 metrów, trasa dostaje poziom stop i na jej stronie pojawia się ostrzeżenie z nazwą parku lub rezerwatu. Szczegółowe zasady ustala każdy park; warto je sprawdzić przed wyjazdem.

Otulina parku narodowego lub rezerwatu i park krajobrazowy to co innego: nie zamykają dróg same w sobie.

Zakaz wjazdu

Zakaz wjazdu na trasie oznacza drogę, na której mapa ma naniesiony zakaz ruchu pojazdów silnikowych: znak zakazu, szlaban, drogę leśną lub rolniczą z zakazem albo drogę prywatną. Liczymy go tylko wtedy, gdy ciągnie się co najmniej 100 metrów, żeby pojedynczy znak przy skrzyżowaniu nie zmieniał wyniku.

Na terenie prywatnym taki odcinek trafia do grupy do sprawdzenia: właściciel może zgodzić się na przejazd. Poza nim to zakaz wjazdu. Mapa bywa nieaktualna w obie strony, więc na miejscu zawsze decyduje oznakowanie; jeśli trasa prowadzi przez zakaz, zaplanuj objazd.

Las państwowy

Las państwowy to las zarządzany przez Lasy Państwowe. Pojazdem silnikowym można w nim jechać tylko drogami publicznymi i drogami leśnymi oznaczonymi jako otwarte; pozostałe drogi leśne są zamknięte, nawet bez szlabanu.

Odcinki trasy w lesie państwowym poza drogą publiczną liczymy jako do sprawdzenia, bo nie wiemy, które drogi dane nadleśnictwo otworzyło. Na stronie trasy podajemy nazwę nadleśnictwa: to ono decyduje, która droga jest otwarta, i to tam warto zapytać przed wyjazdem. Na miejscu kieruj się znakami.

Las i teren prywatny

Las prywatny i teren prywatny to działki, które według ewidencji gruntów należą do osób prywatnych: lasy, pola, łąki, podwórza. Wjazd na nie pojazdem silnikowym wymaga zgody właściciela, chyba że prowadzi tam droga publiczna.

Takie odcinki liczymy jako do sprawdzenia. Dane pochodzą z ewidencji gruntów i są tylko tam, gdzie powiat je udostępnia, więc brak oznaczenia na mapie nie oznacza, że teren jest publiczny.

Wał przeciwpowodziowy

Wał przeciwpowodziowy to nasyp ziemny, który przy wysokiej wodzie utrzymuje rzekę w korycie. Prawo wodne zabrania przejeżdżania przez wały i wzdłuż wałów pojazdami, z wyjątkiem miejsc do tego przeznaczonych (droga po koronie, oznakowany przejazd), a właściciel wału może zamknąć go całkowicie, oznaczając to tablicami; rowerem wzdłuż wału jechać wolno.

Odcinki trasy na wale liczymy jako do sprawdzenia z dwóch powodów. Nasze źródło danych łączy wały przeciwpowodziowe ze zwykłymi groblami, na przykład stawów rybnych, których zakaz nie dotyczy. Nie zna też wyznaczonych przejazdów. Dlatego upewnij się, czy to nie jest wał przeciwpowodziowy, zanim nim pojedziesz, a na miejscu kieruj się oznakowaniem.

Zgłoszone ograniczenie

Zgłoszone ograniczenie to miejsce, które nasz zespół oznaczył na mapie po zgłoszeniu: na przykład prywatna droga dojazdowa, którą właściciel utrzymuje dla karetki, albo teren, na który właściciel nie zgadza się na przejazdy. Publiczne dane o takich miejscach często milczą, dlatego dopisujemy je ręcznie.

Każde zgłoszenie sprawdzamy, zanim je oznaczymy, i opisujemy, czego dotyczy. Miejsce oznaczone jako zamknięte liczymy w ocenie trasy jak zakaz wjazdu, a oznaczone jako wymagające ostrożności jako odcinek do sprawdzenia. Droga publiczna, która przez nie prowadzi, pozostaje drogą publiczną. Na miejscu zawsze decyduje oznakowanie.

Znasz takie miejsce? Napisz do nas przez stronę kontaktu.

Natura 2000

Natura 2000 to europejska sieć obszarów chroniących ptaki i siedliska przyrodnicze. Sama w sobie nie zamyka żadnej drogi, dlatego nie obniża udziału bez znanych ograniczeń; pokazujemy ją tylko jako informację.

Na obszarze Natura 2000 obowiązują jego plany ochrony, a część z nich ogranicza ruch poza drogami, na przykład w okresie lęgowym. Jedź wyznaczonymi drogami i nie zjeżdżaj w teren.

Ostatnia analiza trasy

Ostatnia analiza trasy to data, kiedy ostatni raz przeliczyliśmy wszystko, co o trasie wiemy z danych: wynik offroad i dystans, regiony, przez które prowadzi, oraz dostęp, czyli zakazy wjazdu, lasy państwowe i obszary chronione.

Dane, z których to liczymy, zmieniają się: przybywa i ubywa dróg na mapie, zmieniają się granice obszarów chronionych i rejestry gruntów. Dlatego każdą trasę analizujemy ponownie co najmniej raz w roku, a nową lub zmienioną trasę od razu po zapisaniu. Wyniki na stronie trasy pochodzą z analizy z tej daty.

Sam ślad trasy się przy tym nie zmienia. Zmienić się może to, jak go opisujemy: na przykład odcinek, który rok temu był bez znanych ograniczeń, po nowym znaku zakazu na mapie trafi do zakazów wjazdu.

Trudność

Etykieta trudności na karcie trasy wynika wyłącznie z wyniku offroad:

To szybka podpowiedź, jak duża część wyjazdu zjeżdża z asfaltu. To nie jest ocena terenu ani przeszkód: nie mówi nic o błocie, kamieniach, przeprawach przez wodę, nachyleniach ani o potrzebnym pojeździe. Przed decyzją przeczytaj opis i komentarze oraz spójrz na profil wysokości.

Dystans

Dystans to długość trasy od miejsca, w którym zaczyna się dukt, do miejsca, w którym się kończy, w kilometrach, mierzona wzdłuż zapisanej linii.

Liczą się odcinki offroad i asfaltowe łączniki między nimi. Nie liczy się asfaltowy dojazd na samym początku lub końcu śladu, czyli droga z miasta do duktu i z powrotem, którą mapa pokazuje jako szary odcinek wykluczony. Aby zobaczyć, jaka część dystansu zjeżdża z asfaltu, spójrz na dystans offroad i wynik offroad.

Dla pętli wracającej do punktu startu dystans to pełne okrążenie. Dla trasy tam i z powrotem nagranej tylko w jednym kierunku dystans dotyczy jednej strony.

Dystans offroad

Dystans offroad to liczba kilometrów trasy zaklasyfikowanych jako nieutwardzone.

To ta sama klasyfikacja, z której powstaje wynik offroad: wynik to po prostu dystans offroad podzielony przez dystans. Trasa 40 km z 30 km offroad ma wynik 75%.

Obie liczby razem mówią więcej niż każda z osobna. Krótka trasa z wysokim wynikiem może zawierać mniej faktycznej jazdy w terenie niż długa trasa z niższym.

Najwyższy punkt

Najwyższy punkt to największa wysokość osiągnięta gdziekolwiek na trasie, w metrach nad poziomem morza.

Pochodzi z danych wysokościowych zapisanych w samym śladzie, więc zależy od urządzenia nagrywającego i może różnić się o kilka metrów od oficjalnej wysokości szczytu. To maksymalny punkt trasy, a nie suma podjazdów; trasa może mieć wysoki punkt i bardzo mało wznoszenia, jeśli zaczyna się wysoko.

Oceniaj górski charakter wyjazdu razem z profilem wysokości na stronie trasy.

Przewyższenie

Przewyższenie to łączna liczba metrów pokonanych pod górę na całej trasie. Sumowane są wszystkie odcinki w górę; zjazdy nie są odejmowane.

To coś innego niż najwyższy punkt: trasa może osiągnąć wysoki punkt z niewielkim przewyższeniem, jeśli zaczyna się wysoko, a pofałdowana trasa na nizinach może zebrać duże przewyższenie, nie oddalając się od poziomu morza.

Wartość pochodzi z danych wysokościowych zapisanych w śladzie, więc krótkie, zaszumione wahania z odbiornika GPS mogą ją nieco zawyżać. Traktuj ją jako dobrą wskazówkę, ile podjazdów Cię czeka, a nie jako pomiar geodezyjny.

Profil wysokości

Profil wysokości to wykres wysokości wzdłuż trasy: oś pozioma to odległość od startu, oś pionowa to wysokość nad poziomem morza w danym punkcie.

Odczytasz z niego, gdzie są podjazdy i zjazdy, jak są strome oraz jak najwyższy punkt i przewyższenie rozkładają się na całej trasie. Długie, łagodne wzniesienie i krótka, stroma ściana mogą dać takie samo przewyższenie, a za kierownicą czuć je zupełnie inaczej.

Najedź na wykres lub dotknij go, aby zobaczyć dokładną wysokość w punkcie; znacznik na mapie podąża za wskazaniem, więc możesz dopasować podjazd do miejsca, w którym występuje. Kliknij, aby zablokować znacznik.

Kolejność na liście

Domyślnie listy tras są sortowane według wyniku popularności, widocznego jako opcja „Wynik” obok „Najnowsze”.

Wynik łączy wiele sygnałów w jedną liczbę: jaka część trasy jest offroad, jak jest długa, jak dawno została dodana, ile ma zdjęć oraz jak zareagowała na nią społeczność przez polubienia, pobrania, komentarze i listy. Bardzo krótkie trasy oraz trasy z niewielką ilością offroadu są oceniane niżej.

Wynik jest regularnie przeliczany, więc kolejność zmienia się wraz z dodawaniem i używaniem tras. Przełącz na Najnowsze, aby zobaczyć najnowsze trasy niezależnie od popularności.

Liczby przy regionach

Liczba przy regionie w panelu bocznym to liczba tras widocznych na listach, które przez ten region przebiegają.

Trasa jest liczona w każdym regionie, którego dotyka. Wyjazd przez trzy województwa liczy się raz w każdym z nich i raz w kraju, więc liczby podregionów sumują się do więcej niż ich region nadrzędny.

Liczone są tylko trasy widoczne na listach. Trasy z wynikiem offroad 10% lub niższym nie są ani pokazywane, ani liczone.

Podobne trasy

Podobne trasy to inne trasy, które dzielą teren z tą, którą oglądasz.

Dwie trasy uznajemy za podobne, gdy duża część ich odcinków nieutwardzonych przebiega tym samym terenem: im większe pokrycie, tym wyżej na liście. Trasa biegnąca tymi samymi duktami leśnymi przez połowę długości pojawi się blisko góry; taka, która tylko startuje w tym samym mieście, nie.

Porównywane są wyłącznie odcinki nieutwardzone, więc dwa wyjazdy ze wspólnym długim dojazdem asfaltem, które rozchodzą się w różny teren, nie są traktowane jako podobne.

Dodane w ciągu

Filtr dodane w ciągu pozostawia tylko trasy dodane do OffPlanner w wybranej liczbie ostatnich miesięcy.

„Dodane” oznacza datę pojawienia się trasy tutaj, a nie datę przejazdu, więc stare nagranie wgrane w zeszłym tygodniu liczy się jako nowe.

Przy prawym końcu suwaka filtr jest wyłączony i pokazywane są trasy w każdym wieku.

Ze zdjęciami

Filtr ze zdjęciami pozostawia tylko trasy, które mają co najmniej jedno zdjęcie na swojej stronie.

Zdjęcia dodaje autor trasy i pojawiają się w galerii pod mapą. Użyj tego filtra, gdy chcesz zobaczyć teren przed wyjazdem; trasa bez zdjęć nadal może być świetnym wyjazdem, po prostu nikt jej jeszcze nie zilustrował.

Z komentarzami

Filtr z komentarzami pozostawia tylko trasy z co najmniej jednym komentarzem.

Skomentowana trasa zwykle ma uwagi z pierwszej ręki o warunkach, dojeździe lub zagrożeniach od osób, które ją przejechały, dlatego ten filtr to szybki sposób na znalezienie wyjazdów, na których ktoś faktycznie był i o nich opowiedział.

Trasy (profil)

Liczba tras na profilu to liczba publicznych tras, które ten użytkownik opublikował w OffPlanner.

Trasy prywatne i szkice nie są liczone, podobnie jak trasy, które użytkownik tylko zapisał na liście. To miara tego, czym podzielił się ze wszystkimi, a nie wszystkiego, co przejechał.

Łącznie km (profil)

Łącznie km na profilu to suma dystansu wszystkich publicznych tras opublikowanych przez tego użytkownika.

Każda trasa liczona jest raz, w swojej długości, bez asfaltowego dojazdu na początku i na końcu. Użytkownik z kilkoma długimi wyprawami i taki z wieloma krótkimi lokalnymi pętlami mogą dojść do tej samej sumy.

Przewyższenie (profil)

Przewyższenie na profilu to suma przewyższenia wszystkich publicznych tras opublikowanych przez tego użytkownika, w metrach.

Sumowane są wyłącznie podjazdy, nigdy zjazdy, ze wszystkich tras. Duża liczba wskazuje na upodobanie do gór; nie mówi nic o tym, jak wysoko prowadzi którakolwiek pojedyncza trasa.

Warstwa Ślady innych tras

Warstwa Ślady innych tras rysuje na mapie planera nieutwardzone odcinki wszystkich zagregowanych oraz publicznie dostępnych tras w OffPlanner, więc od razu widać, gdzie ludzie faktycznie zjeżdżają z asfaltu.

Każda linia ma kolor zależny od tego, jak dawno dodano jej trasę: świeże trasy na zielono, starsze przechodzą w czerwień, a nowsze linie rysowane są na wierzchu. Suwak maks. wiek ukrywa trasy starsze niż wybrana liczba miesięcy, co przydaje się, gdy ufasz tylko świeżym doniesieniom o stanie drogi.

Warstwa pokazuje, gdzie prowadzą trasy, a nie czy droga jest dziś otwarta. Traktuj ją jako mapę tego, co przejechali inni, i sprawdź lokalne przepisy, zanim nią pojedziesz.

Uwaga: ślad na tej warstwie nie oznacza, że przejazd jest legalny. O tym, czy wolno tam wjechać, decydują przepisy i oznakowanie na miejscu.

Warstwa Drogi nieutwardzone z OSM

Warstwa Drogi nieutwardzone z OSM pokazuje nieutwardzone drogi, dukty i ścieżki tak, jak są narysowane w OpenStreetMap, społecznościowej mapie tworzonej przez wolontariuszy. Widać je niezależnie od tego, czy ktoś w OffPlanner kiedykolwiek nimi jechał.

Traktuj tę warstwę wyłącznie jako podpowiedź. Linia oznacza tylko tyle, że ktoś kiedyś naniósł w tym miejscu drogę. Nie oznacza, że:

• droga jest przejezdna samochodem ani jakimkolwiek pojazdem - wiele z nich to ścieżki piesze, trasy rowerowe albo zarośnięte dukty leśne;
• wolno tam wjechać - zakazy, szlabany, ograniczenia i tereny prywatne często nie są na mapie zaznaczone;
• droga nadal istnieje i wygląda jak na mapie - dane mogą być nieaktualne od lat.

Co oznaczają kolory

Większość linii jest kolorowana według tracktype - tagu OpenStreetMap opisującego twardość nawierzchni. Skala biegnie od grade1 (twarda) do grade5 (miękka) i mówi wyłącznie o nawierzchni: nie o szerokości, nie o koleinach, nie o nachyleniu i nie o tym, czy samochód tamtędy przejedzie.

O tych klasach warto pamiętać dwie rzeczy. To ocena autora mapy zapisana w dniu, w którym tamtędy przejeżdżał, a standardy różnią się między krajami i osobami. Oraz: tracktype jest opcjonalny, dlatego tak wiele trafia do "Inne / nieznane" - brak koloru nie oznacza, że droga jest łatwa.

Używaj tej warstwy, aby wypatrzyć teren warty sprawdzenia, a potem zweryfikuj go na miejscu i sprawdź lokalne przepisy, zanim pojedziesz. Drogi, którymi ludzie faktycznie jechali, znajdziesz na warstwie Ślady innych tras.

Uwaga: droga na tej warstwie nie oznacza, że przejazd jest legalny. O tym, czy wolno tam wjechać, decydują przepisy i oznakowanie na miejscu.

Warstwa Dostęp i ochrona

Warstwa Dostęp i ochrona pokazuje, co wiadomo o prawie wjazdu na danym terenie. Każdą część włącza się osobno, a próbką koloru można ją przemalować. Kliknięcie mapy prawym przyciskiem i Co tu jest? podaje, która część obejmuje dany punkt.

Zgłoszone ograniczenia. Miejsca, które nasz zespół oznaczył po zgłoszeniu, na przykład prywatna droga dojazdowa albo teren, na który właściciel nie zgadza się na przejazdy. Zamknięte rysujemy na czerwono, wymagające ostrożności na pomarańczowo z przerywanym konturem. Co tu jest? pokazuje opis zgłoszenia. Więcej: zgłoszone ograniczenie.

Parki narodowe i rezerwaty. Granice z Centralnego Rejestru Form Ochrony Przyrody (GDOŚ). Pojazdem silnikowym można tu jechać tylko drogami publicznymi i drogami wyznaczonymi przez park lub rezerwat. Na stronie trasy taki odcinek poza drogą publiczną liczymy jako zakaz wjazdu, a drogę, którą mapa oznacza jako otwartą dla pojazdów, jako do sprawdzenia. Więcej: park narodowy i rezerwat.

Tereny wojskowe. Obszary oznaczone na mapie jako wojskowe. Bez zgody zarządcy się na nie nie wjeżdża, nawet jeśli nie widać szlabanu.

Lasy państwowe. Lasy zarządzane przez Lasy Państwowe, z Banku Danych o Lasach. Pojazdem silnikowym wolno tu jechać tylko drogą publiczną albo drogą leśną oznakowaną jako otwarta. O tym, które drogi są otwarte, decyduje nadleśnictwo: jego nazwę pokazuje Co tu jest? i strona trasy. Więcej: las państwowy.

Lasy prywatne. Lasy innych właścicieli, z ewidencji gruntów powiatu. W lesie obowiązuje ta sama zasada: tylko drogi publiczne i drogi oznakowane jako otwarte. Resztę może udostępnić właściciel.

Grunty prywatne. Pola, łąki, podwórza i inne działki prywatne z ewidencji gruntów. Na grunt prywatny poza drogą publiczną wjeżdża się tylko za zgodą właściciela. Domyślnie ta część jest wyłączona, bo w wielu miejscach pokrywa prawie całą mapę. Więcej: grunty prywatne.

Natura 2000. Europejska sieć obszarów chronionych, w trzech rodzajach, każdy z własnym kolorem:

• Obszary ptasie (OSO): chronią ptaki i ich siedliska (dyrektywa ptasia);
• Obszary siedliskowe (SOO): chronią siedliska przyrodnicze, rośliny i zwierzęta inne niż ptaki (dyrektywa siedliskowa);
• Ptasie i siedliskowe: obszary, które są jednym i drugim naraz.

Natura 2000 sama w sobie nie zamyka dróg. Zasady ustala plan każdego obszaru, więc na stronie trasy jest to informacja, nie zakaz. Więcej: Natura 2000.

Inne formy ochrony. Parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu, użytki ekologiczne, zespoły przyrodniczo-krajobrazowe oraz otuliny parków narodowych i rezerwatów, rysowane konturem z lekkim wypełnieniem. Nie zamykają dróg same w sobie, ale akt, który je tworzy, może wprowadzać własne ograniczenia, więc warto go sprawdzić.

Drogi z zakazem wjazdu. Drogi, które mapa oznacza jako zamknięte dla pojazdów silnikowych (np. tylko dla leśników, rolników albo z zakazem wjazdu). Po kliknięciu widać, kiedy oznaczenie było ostatnio sprawdzane albo edytowane. Więcej: zakaz wjazdu.

Wały przeciwpowodziowe i groble. Wały i groble z urzędowej bazy topograficznej, rysowane kropkowaną linią w kolorze wody. Prawo wodne zabrania przejeżdżania przez wały przeciwpowodziowe i wzdłuż nich pojazdami poza miejscami do tego przeznaczonymi, a dane nie odróżniają wału od grobli stawu ani nie znają wyznaczonych przejazdów, więc na stronie trasy taki odcinek liczymy jako do sprawdzenia. Co tu jest? podaje, czy linia biegnie wzdłuż rzeki, czy jest groblą stawu, i jej wysokość. Więcej: wał przeciwpowodziowy.

Drogi otwarte dla samochodów. Drogi publiczne z urzędowego rejestru dróg (kategoria: krajowa, wojewódzka, powiatowa, gminna) oraz drogi, które mapa oznacza jako otwarte dla pojazdów. Droga wewnętrzna nie jest drogą publiczną: decyduje jej zarządca. Domyślnie ta część jest wyłączona. Więcej: droga publiczna.

Lasy i grunty prywatne pokazujemy tylko tam, gdzie powiat udostępnia dane, więc puste miejsce nie oznacza zgody na wjazd. Dane mogą być nieaktualne: oznakowanie na miejscu i właściciel terenu zawsze mają pierwszeństwo przed mapą.

Styl prowadzenia: Dojazdówka

Dojazdówka wybiera najkrótszą rozsądną trasę i jedzie drogami gruntowymi tam, gdzie są mniej więcej tak samo szybkie jak asfalt obok. Dobra na dojazd do szlaku, przejazd między szlakami albo gdy masz przyczepę lub mało czasu.

Na naszych trasach testowych była niewiele dłuższa od zwykłej trasy samochodowej, a mimo to tam, gdzie teren na to pozwalał, większość prowadziła poza asfaltem.

Legalność trasy sprawdzamy po jej wyznaczeniu, a znaki na miejscu zawsze mają pierwszeństwo.

Styl prowadzenia: Zrównoważony

Zrównoważony to ustawienie domyślne. Woli drogi gruntowe i leśne dukty, nadłoży kilka kilometrów, żeby na nich zostać, ale nie zrobi z krótkiego przejazdu wyprawy. Na naszych trasach testowych trasa była zwykle ok. 5% dłuższa od trasy bezpośredniej.

Dobry punkt wyjścia na większość wyjazdów: wybierz Teren, jeśli chcesz więcej szutru, albo Dojazdówkę, jeśli po prostu musisz dojechać.

Styl prowadzenia: Teren

Teren jest na wyjazd dla samej jazdy, a nie na dojazd z A do B. Mocno unika asfaltu i szuka dróg gruntowych, więc trasa może wyjść dużo dłuższa od bezpośredniej: na naszych trasach testowych zwykle ok. 10%, a na jednym szlaku ponad 60%. Zaplanuj paliwo i czas.

Częściej prowadzi drogami leśnymi, więc przed wyjazdem sprawdź miejsca zastrzeżone na trasie albo włącz Omijaj obszary chronione.

Omijaj obszary chronione

Planer nigdy nie prowadzi przez parki narodowe i rezerwaty ani drogami oznaczonymi jako zamknięte dla pojazdów.

Z włączonym Omijaj obszary chronione omija też drogi Lasów Państwowych poza siecią dróg publicznych i tereny prywatne, po których wolno jechać tylko za znakiem albo zgodą, a zwykle jej nie ma.

Trasa może wyjść dużo dłuższa: w jednym teście przez park narodowy urosła o jedną trzecią i więcej. Działa z każdym stylem prowadzenia.

Nic nie zastąpi znaków na miejscu: dane mogą być nieaktualne, a lokalny zakaz zawsze ma pierwszeństwo.

Warstwa Znane miejsca

Warstwa Znane miejsca podświetla teren, który już pokryły Twoje własne trasy, więc od razu widać, czy dane miejsce to coś, gdzie byłeś, czy nowy teren.

Powstaje z odcinków offroad tras na Twoim koncie OffPlanner i widzisz ją tylko Ty, po zalogowaniu. Włącz ją, planując wyjazd, aby kierować się w niezbadane rejony albo wrócić do drogi, którą pamiętasz.

Kolor wzoru można zmienić próbką obok przełącznika.

Nazwa (ustawienia)

Twoja nazwa to sposób, w jaki widzą Cię inni w OffPlanner: przy Twoich trasach, w komentarzach, na publicznym profilu i w powiadomieniach, które otrzymują o Tobie inni użytkownicy.

Nie musi to być imię i nazwisko z dokumentów ani nazwa unikalna. Użyj tego, pod czym znają Cię inni kierowcy. Możesz ją zmienić w każdej chwili.

Nazwa użytkownika (ustawienia)

Twoja nazwa użytkownika to krótki identyfikator w adresie Twojego profilu, na przykład offplanner.org/user/twojanazwa. Może zawierać małe litery, cyfry i podkreślenia i musi być unikalna.

Ponieważ jest częścią linku, który inni mogli zapisać lub udostępnić, można ją zmienić tylko kilka razy. Po zmianie stary adres nadal przekierowuje na Twój profil, więc istniejące linki nie przestają działać.

Bio (ustawienia)

Bio to krótkie publiczne przedstawienie się, widoczne u góry Twojego profilu.

Napisz, czym jeździsz, gdzie zwykle bywasz i jakie trasy lubisz. Pomaga to innym zdecydować, czy Cię obserwować, i daje kontekst trasom, które publikujesz. Kilka zdań wystarczy; linki pokazywane są jako zwykły tekst.

Adres e-mail (ustawienia)

Twój adres e-mail to miejsce, na które trafiają linki do logowania oraz powiadomienia, na które się zgodziłeś. Nigdy nie jest pokazywany na publicznym profilu ani innym użytkownikom.

Aby go zmienić, wpisz nowy adres i otwórz link potwierdzający, który tam wyślemy. Zmiana zadziała dopiero po jego otwarciu, więc literówka nie odetnie Cię od konta. Logowanie przez Google, GitHub lub innego dostawcę nadal działa obok nowego adresu.

Niektórzy dostawcy w ogóle nie udostępniają adresu e-mail. Jeśli pole pokazuje brak adresu, dodaj go, aby otrzymywać powiadomienia i móc logować się magicznym linkiem.

Legenda mapy trasy

Mapa na stronie trasy koloruje ślad według nawierzchni i może nałożyć dwie dodatkowe warstwy.

• Zielona linia: odcinek terenowy, czyli ślad prowadzący drogą nieutwardzoną według naszego źródła danych. Te odcinki składają się na wynik offroad trasy.
• Czerwona linia: odcinek asfaltowy lub o innej utwardzonej nawierzchni. Zwykle łączniki między duktami.
• Szara linia: odcinek wykluczony, czyli dojazd po asfalcie na początku lub na końcu śladu. Część nagrania, ale nieliczona i niewczytywana do planera.
• Zacieniony obszar: warstwa Dostęp i ochrona: parki narodowe i rezerwaty, lasy państwowe i prywatne, tereny wojskowe oraz drogi zamknięte lub otwarte dla samochodów. Warstwę włączysz przyciskiem z tarczą; części warstwy i ich kolory wybierzesz w planerze.
• Sześciokąty: znane miejsca, teren pokryty już przez Twoje własne trasy. Widoczne tylko po zalogowaniu i przy włączonej warstwie.

Legendę można zwinąć strzałką; mapa zapamięta ten wybór w tej przeglądarce.

Odcinek terenowy (mapa)

Zielony odcinek śladu prowadzi drogą nieutwardzoną według naszego źródła danych: drogą leśną, polną, gruntową albo ścieżką.

Wszystkie zielone odcinki razem to dystans offroad trasy, a ich udział w całym śladzie to wynik offroad. Zieleń opisuje wyłącznie nawierzchnię; nie mówi nic o tym, jak trudny jest odcinek ani czy wolno tam wjechać.

Odcinek asfaltowy (mapa)

Czerwony odcinek śladu prowadzi po nawierzchni utwardzonej: asfalcie, betonie lub kostce. Zwykle to łącznik między dwoma duktami.

Czerwone odcinki wliczają się do dystansu, ale nie do dystansu offroad, więc trasa z długimi czerwonymi fragmentami ma niższy wynik offroad, nawet jeśli jej dukty są świetne. Asfaltowy dojazd na samym początku lub końcu śladu to co innego: mapa pokazuje go na szaro jako odcinek wykluczony i nie liczy go wcale.

Odcinek wykluczony (mapa)

Szary odcinek na początku lub na końcu śladu to dojazd po asfalcie: droga, którą dojeżdża się do duktu i wraca z niego.

Jest częścią nagranego śladu, więc można nim jechać, ale nie wlicza się do dystansu, do wyniku offroad ani do kolorowego podziału nawierzchni, a przy otwieraniu trasy w planerze jest pomijany. Trasa, która zaczyna się i kończy w terenie, nie ma szarego odcinka.

Odcinek wykluczony (planer)

Szary odcinek na początku lub na końcu zaplanowanej trasy to dojazd po asfalcie: droga publiczna, którą dojedziesz do pierwszego duktu albo wrócisz z ostatniego.

Planer liczy go osobno. Nie wlicza się do wyniku offroad ani do sprawdzenia miejsc zastrzeżonych, więc pasek pod profilem wysokości zaczyna się i kończy tam, gdzie zaczyna się teren. Asfalt w środku trasy zostaje jej częścią i jest zaznaczony na czerwono jako odcinek asfaltowy.