Trzebniów - Hucisko - Trzebniów
Piach na początek i na koniec: z Trzebniowa wyjeżdża się i wraca miękkimi leśnymi duktami pod wzniesieniem Chudobka, a pomiędzy nimi jest ok. 55 km pofałdowanego terenu z gruntówkami, wiejskimi asfaltami i paroma krótkimi, ostrzejszymi podjazdami. Z asfaltu w samym Trzebniowie jest tylko kilkaset metrów dojazdu. Gruntem jedzie się w sumie ok. 34 km, wysokości wahają się od ok. 300 do 400 m, a podjazdów zbiera się ok. 630 m. Pierwszy kilometr to piaszczysta droga przez las i łagodny podjazd. Potem chwila asfaltu, znów miękki, piaszczysto-ziemny dukt pod górę do Moczydła i kawałek wzdłuż drogi 789 w okolicy Czarnego Kamienia. Dalej zaczyna się długi, spokojny zjazd gruntówką przez Koziegłówkę, Górki i Podkotowice do Fośnika. Za drogą 792 krótki leśny odcinek, przejazd przez tory Centralnej Magistrali Kolejowej i asfaltem przez Górę Włodowską. Za wsią znów ziemne drogi przez trawiaste i zarośnięte tereny, miejscami głęboki piach, aż do Rzędkowic. Przez Rzędkowice i Wygodę jedzie się ulicą Jurajską, wokół sporo agroturystyk, jest pole namiotowe, a w odległości kilkuset metrów stoją liczne skały wspinaczkowe. Za ponownym przejazdem przez tory i drogę 792 w okolicach Huciska trasa wchodzi w las koło Jęderek, a potem przez kilka kilometrów opada przez zarośla piaszczystymi i ziemnymi drogami do Kuźni. Stąd wzdłuż Białki, obok Młynów, do Dzibic. Druga połowa jest bardziej otwarta. Trawiasto-piaszczysty dukt prowadzi do Dobrogoszczyc, asfalt wspina się wyżej, a najwyższy punkt, ok. 400 m, wypada na gruntówce koło Antolki, mniej więcej przy 40. kilometrze. Po zjeździe drogą 789 przez Kacin trafia się na miękką, nieutwardzoną drogę do Mzurowa i dalej wzdłuż Strumienia Gorzkowskich, przez kawałek lasu w najniższy punkt pętli pod Postaszowicami. Zaraz potem jest najkrótszy i najbardziej stromy podjazd gruntem, ok. 50 m przewyższenia na nieco ponad kilometrze, miejscami ok. 7%. Asfaltem przez Gorzków Nowy i Ludwinów, a ostatnie 3 km to znowu las i piach pod Chudobkę, z krótkim zjazdem do Trzebniowa, nachylonym do ok. 9%. Asfalt to niewiele ponad jedna czwarta trasy, reszta to w dużej mierze miękkie drogi ziemne i piaszczyste, które po deszczu lub w suszy mogą jechać się zupełnie inaczej. Około 3,5 km biegnie przez lasy poza drogami publicznymi, głównie prywatne, a krótkie odcinki przez grunty Nadleśnictwa Złoty Potok i Nadleśnictwa Koniecpol: trzeba patrzeć na znaki na miejscu, a w razie wątpliwości zapytać nadleśnictwo albo właściciela. Spora część pętli leży na terenach objętych ochroną przyrody. Trasa przygotowana przez Offplanner z naszych danych: jej odcinki terenowe są regularnie przejeżdżane w ostatnich miesiącach. Warunki na miejscu mogą się zmienić, a o dostępie decydują znaki i zarządca terenu.
Przed wyjazdem
„Bez znanych ograniczeń” nie znaczy „legalnie”. To odcinki, na których w danych publicznych (rejestry ochrony przyrody, Bank Danych o Lasach, BDOT10k, OpenStreetMap) nie znaleźliśmy ograniczeń. Nie jesteśmy w stanie sprawdzić wszystkiego, bo nie wszystkie dane są publicznie udostępnione. To wskazówka, nie porada prawna: oznakowanie i lokalne przepisy na miejscu mają pierwszeństwo.
93% trasy bez znanych ograniczeń
- drogi publiczne · 29,1 km
- bez znanych ograniczeń · 22,2 km
- do sprawdzenia · 3,5 km
Trasa od startu do mety
Przesuń po pasku, aby zobaczyć odcinek na mapie.
- Około 930 m prowadzi przez lasy państwowe (Nadleśnictwo Złoty Potok, Nadleśnictwo Koniecpol, Nadleśnictwo Siewierz) poza drogami publicznymi. Sprawdź oznakowanie i zapytaj w nadleśnictwie.
- Około 2,5 km prowadzi przez las prywatny. Wjazd wymaga zgody właściciela.
- Około 630 m prowadzi przez obszary Natura 2000. Samo to nie zamyka drogi, ale obowiązują tam plany ochrony - jedź wyznaczonymi drogami.
Sprawdź własną trasę z pliku GPX lub KML →
Dostęp sprawdzony: 13 listopada 2026
Ostatnia analiza trasy (offroad, regiony, dostęp): 13 listopada 2026
Pogoda i gruntBeta

Recenzje · Brak recenzji
Podobne trasy
Dyskusja
Brak komentarzy. Bądź pierwszym, który podzieli się swoim doświadczeniem!